Verslag Halve Marathon Dalfsen 2011

Vrijdagmiddag rond 17:30 de auto ingestapt. In de zomer is de keuze altijd een beetje beperkt wat betreft de loopjes. Zo kwam het dat ik dit jaar in augustus nergens anders een halve marathon kon vinden dan in Dalfsen, een klein plaatsje vlakbij Zwolle. Een dik uur rijden vanuit Utrecht, maar aan de tijden van voorgaande jaren te zien wel een “serieuze” halve marathon, er werd altijd hard gelopen.

Mijn doel? Mijn PR van vorig jaar in Ulrum (ook al een halve marathon die niet om de hoek was) een beetje aanscherpen. Van verpulveren zou nog geen sprake zijn, maar iets sneller moest toch kunnen. Het doel werd 1:22:00.

Helaas geen plekje helemaal vooraan in het startvak, dat was gereserveerd voor de genodigden en niet (ook) voor wedstrijdlopers. Pas een paar minuten voor de start het vak in en dan sta je natuurlijk niet helemaal vooraan. Geen probleem, meedoen voor de prijzen is hier toch uitgesloten, daarvoor wordt er veel te hard gelopen.

Vervelend is dan natuurlijk wel dat je start niet erg vlot kan. Na 400m was mijn gemiddelde tempo 4:31/km, puur omdat er bijna niet in te halen viel. Gelukkig loopt het altijd wel snel uit elkaar en kun je gaan passeren waardoor de eerste kilometer toch nog in 3:57/km ging.

De eerste 6 kilometer ging het erg lekker. Mooi tempo, gemiddeld 3:53/km en eigenlijk precies zoals ik wilde lopen. Na ongeveer 6 á 7km zag ik Ilonka voor me lopen die weg was gegaan op ongeveer 3:57/km (en een mooi PR van 1:24:30 zou lopen). Tussen kilometer 7 en 8 ging ik haar voorbij, nog even wenkend dat ze aan kon sluiten maar dat bleek net een tandje te hard te zijn.

Kilometer 11 had ik het even zwaar, 4:03/km, nooit lekker om het tempo boven de 4:00 te zien komen. Een beetje extra gas erop dus. Het voordeel van wat verder naar achteren starten is dat je later in de wedstrijd wat mikpunten hebt om naartoe te lopen. Heel langzaam kon ik op gaan schuiven naar andere lopers. Bij het passeren blijven ze dan vaak nog even hangen, wat weer een goeie motivatie is om je tempo vast te houden. Vervolgens moeten ze lossen en loop je langzaam naar de volgende loper toe. Dit kon ik toch zeker een keer of 4 doen, wat ervoor zorgde dat mijn tempo niet teveel inzakte tussen kilometers 12 en 19. Een PR was ondertussen wel al lastig geworden, ik liep kilometers rond de 3:58.

De laatste twee kilometer weet ik dat het bijna voorbij is, voelde ik de vermoeidheid extra maar kon ik ook de knop omzetten om nog even door te bijten. De laatste volle kilometer in 3:54 en een (korte, ik was toch wel redelijk op) eindsprint om nog even twee mensen in te halen voor de finish. Eindtijd: 1:23:23.

Geen PR, wel het maximale wat erin zat. Redelijk vlak gelopen en op het eind mezelf ertoe kunnen zetten om nog even extra gas te geven, iets dat me niet altijd lukt. Ook weer een heel stuk sneller dan in Utrecht in april, waar ik net onder de 1:26 liep.

NB: Achteraf bij het bekijken van de uitslagen ging er een belletje rinkelen dat die matten op de weg, bij start en finish, er waarschijnlijk niet voor niets hadden gelegen: ik was m’n chip vergeten.

2 thoughts on “Verslag Halve Marathon Dalfsen 2011

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *