Verslag Heuvelrugloop 25km – mijn eerste overwinning!

Zaterdagmiddag 14 mei 2011, iets te laat vertrokken en daardoor een beetje haasten om op tijd in Veenendaal te zijn. Bepakt met bidons om achteraf goed te kunnen drinken, chocomelk als “hersteldrank” en drie gelletjes voor onderweg parkeer ik 25 minuten voor de start van de 25km mijn auto in de buurt van de sporthal. Startnummer ophalen, WC’s zoeken, (te) kort warmlopen en om 12:45 precies worden we weggeschoten. Zowel de 15 als de 25km lopers gaan op pad voor een mooie tocht over de Utrechtse Heuvelrug.

Direct bij de start valt het op dat er geen groepje is dat hard weg gaat, zelfs geen eenling die echt voorop gaat lopen. Er wordt behoudend gestart en de fietsers die op kop rijden kunnen het rustig aandoen. Met ongeveer 15 mensen voor me loop ik op mijn eigen tempo de eerste vier kilometer in 4:10/km. Iets langzamer dan ik me had voorgenomen maar het voelt goed en ik wil dit jaar ook de laatste kilometers goed doorkomen.

Het parcours is heuvelachtig en het zand is erg mul, een stuk erger dan dat het vorig jaar was (in mijn herinnering). Waarschijnlijk doordat het al zo’n tijd niet geregend heeft en de grond dus erg droog is. Het is dus een beetje zoeken naar stevige ondergrond waar je lekker op door kunt lopen. Het deelnemers veld wordt ondertussen langzaam een beetje verder uit elkaar getrokken en na ongeveer 9km loop ik zonder iemand voor of achter me te zien.

Hoogteprofiel

Na de drankpost op 10km valt er echter een loper een beetje terug, hij wandelt twee keer kort en vlak voordat de 15km-lopers rechtdoor gaan, op iets meer dan 12km, haal ik hem in.

Vanaf het punt dat je daar linksaf slaat zijn er alleen nog maar andere 25km lopers. Het is een pad van ongeveer een kilometer waar je ver vooruit kan kijken. Ik zie twee lopers voor me lopen, op ongeveer 500m. Heel langzaam kruip ik de volgende kilometers naar deze lopers toe en ondertussen krijg ik in de gaten dat ook de fietsers -die voor de eerste lopers rijden- daar vlak voor zitten. Op ongeveer 14km begint het me te dagen dat ik misschien wel aan kan sluiten bij de eerste loper. Er liggen op dat moment nog drie lopers voor me.

Op kilometer 17 ga ik de nummer drie voorbij, waardoor ik virtueel op het podium loop. Tijdens de lange klim van ongeveer 1800m de Amerongse Berg op moet ook de nummer twee eraan geloven. De man die op de eerste plaats loopt is daar weer even buiten beeld.

Bovengekomen, op kilometer 19, kan ik hem wel weer zien, zo’n 300m voor me met daar direct voor de twee fietsers. Tijdens de afdaling kan ik flink dichterbij komen en uiteindelijk sluit ik op ongeveer 21km aan. Inmiddels is het me duidelijk geworden dat hij in een andere leeftijdscategorie loopt en dat ik dus bijna zeker op de eerste plaats van mijn categorie kan gaan eindigen.

Het tempo voorop gaat behoorlijk omhoog, blijkbaar heeft hij nog wel wat over. Ik heb op kilometer 20 een heel licht verkrampt gevoel gehad in mijn bovenbeen en baal eigenlijk dat hij nu weer aanzet. Kramp is in het verleden nogal een spelbreker geweest en ik heb me voorgenomen om hier nu gewoon als allereerste over de finish te gaan komen, dus daar moet geen kramp bij komen.

Kilometer 21 gaat in 3:53, gevolgd door 3:57 op 22km. Tot op dat moment heb ik gemiddeld 4:13/km gelopen dus dit is behoorlijk werken. Zo halverwege kilometer 23 besluit ik om het niet op een echte eindsprint aan te laten komen. Ik waag de gok door hard weg te lopen. Verbaasd over de snelheid waarmee ik vooruit kom geef ik nog wat extra gas. De voorlaatste kilometer gaat in 3:49.

Als ik op 500m voor de finish voorzichtig achterom kijk -eerder durf ik niet- zie ik dat het genoeg is. Nog twee, drie keer kijken en dan weet ik het zeker: ik ga als allereerste finishen! Op 100m voor de finish meen ik Aart Stigter nog te herkennen die staat aan te moedigen. Toch leuk, aangezien ik bij zijn loopgroep zit. Met een opgeheven vingertje kom ik in 1:42:41 over de finish. Een mooi PR (oude was 1:44:08) waarvan ik zeker weet dat ik het niet had kunnen lopen zonder de adrenaline van de laatste kilometers. Erg gaaf!

Als eerste over de finish in Veenendaal

De nummer drie was al naar huis... Er deden 23 mannen mee in mijn categorie.

Opmerkingen: (1) vorig jaar werd hier veel harder gelopen (1:32 voor de winnaar), een beetje geluk gehad met het deelnemersveld dus. (2) De loper die ik de laatste kilometers voorbij ging is Paul Vos die eerste werd in de categorie M50, dat maakt het toch wat minder spectaculair dat ik de eindsprint win… (3) Voor het geval mijn coach meeleest: ik begrijp dat dit niet helemaal onder de noemer “rustige duurloop” valt, maar ik heb er geen spijt van én het is goed voor de PR-pot!

Update: vandaag op pagina 15 in het “Utrechts Nieuwsblad” (AD). (klik op het plaatje voor de tekst)

16 thoughts on “Verslag Heuvelrugloop 25km – mijn eerste overwinning!

  1. Rik

    Geeft een heerlijk gevoel dat winnen, fantastisch gedaan en mooi opgebouwde race op dit zware parcours! Aart Stigter kan trots op je zijn, de rest ook trouwens ;-)

    Reply
  2. Joost

    Gefeliciteerd … een 25 km winnen, dat is geen kattenpis hoor. En Paul Vos behoort, ondanks zijn leeftijd, in 033 toch tot de serieuze tegenstanders.

    Reply
  3. F@lco

    Voordeel (nadeel?) van vakantie is dat je een brok tweetjes mist. Goed gedaan man, gefeliciteerd! Ik voel trouwens nog een 2e overwinning aankomen, eind mei… ;-)

    Reply
    1. Maarten Post author

      Geen idee wat daar normaal gelopen wordt? Aangezien ze geen tijden registreren… Wat betreft die tweets missen: dat is 99% van de tijd een voordeel. :)

      Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>