Toerversie Giro Utrecht – verslag

Zaterdagochtend werd er om 9:30 gestart vanaf het Jaarbeursplein voor de 130km toertocht van de Giro in Utrecht. Op zondag, vandaag dus, mogen de profs het laten zien maar gisteren waren de wegen afgezet voor zo’n 5000 (!) wielrenners. Mijn eerste wielerevenement en het is zeker niet tegengevallen!

Op 7:30 ging de wekker en was ik eigenlijk direct wakker. Na een korte douche mocht ik mezelf in mijn wielerbroekje hijsen. Aangezien de voorspellingen niet geweldig waren koos ik voor mijn normale wielerbroekje met daaroverheen een lange “tight” die ik normaal met hardlopen aanheb. Onder mijn wielershirtje deed ik een shirt met lange mouwen zodat ook mijn armen helemaal bedekt zouden zijn.

Eten doe ik het liefst “zo lang” mogelijk voor het beginnen met sporten. Ik heb gemerkt dat ik beter 3 uur voor aanvang voor het laatst kan eten dan 45 minuten dus om 8:00 stond ik vier boterhammen met pindakaas en appelstroop (op elkaar dus, tip! lekker!) weg te werken. Dat viel aardig tegen want ik had niet zoveel trek, waarschijnlijk toch een beetje spanning? Om 8:15 liep ik nog even naar de AH voor wat AH Fruitrepen (lekker!) en bananen (altijd goed). Toen stond ook mijn collega Vincent voor de deur, die al om 7:30 uit Krommenie was vertrokken en met wie ik vandaag samen zou rijden. Na wat banden oppompen, bidons vullen en spullen bij elkaar rapen gingen we om 8:50 richting Jaarbeurs.

Bij de Jaarbeurs aangekomen bleek al snel dat we niet de enige waren die vandaag mee gingen fietsen. Een enorme mensenmassa had zich al verzameld voor de Jaarbeurs en een, gelukkig, iets kleiner deel stond te wachten om de startbewijzen en shirtjes op te halen. Nadat wij onze fietsen buiten hadden laten staan (niet op slot, ik denk dat niet iedereen blij was dat ze die buiten achter moest laten) hadden we eigenlijk vrij snel onze startbewijzen te pakken. Ook het roze shirtje dat iedere deelnemer kreeg was snel in ons bezit en we besloten mee te doen met de meerderheid van de mensen en het shirtje te dragen tijdens de rit.

Om 9:20 gingen we richting startvak. De mensenmassa was echt behoorlijk! Helaas had ik geen fototoestel bij me (ga ik volgende keer zeker in mijn shirt stoppen!) maar onderstaande foto die onderweg gemaakt is geeft voorlopig een aardig beeld.

Na de start waren we vrij snel weg en konden we lekker meefietsen in het lange lint van renners. Het was echt een mooie ervaring dat alles was afgezet: van Marnixlaan tot de “Noordring” van Utrecht, overal konden we zo doorrijden. Behoorlijk frustrerend voor mensen die gewoon gebruik wilde maken van de weg waarschijnlijk maar voor ons erg fijn en toch wel redelijk uniek!

Na ruim 35km wachtte een mooie verrassing: we gingen over de startbaan van het gesloten militaire vliegveld van Soesterberg! Ruim 2km recht vooruit, heel licht omhoog en lekker doorrijden omdat er veel ruimte kwam: gaaf!

(Foto via: BeltPeter)

Hoewel er onderweg vrij vaak op de rem gestaan moest worden omdat het hele peloton ergens een nét iets smallere weg op moest of er een klimmetje aankwam reed het over het algemeen lekker door. Met name dankzij Vincent klampte we steeds weer aan bij wat “snelle” groepjes om om de stukken waar het even kon lekker tempo te maken.

Na 57km was er een mooi klimmetje bij Doorn wat ik zelf ook wel eens meepak tijdens het fietsen. In de afdaling was er wat ruimte om gas te geven en werd nog bijna de 60km/h aangetikt, daarna natuurlijk weer vol op de rem om rechtsaf richting de Amerongseberg te gaan. Deze beklommen we na 76km en ging me eigenlijk prima af. Zoveel stelt het ook allemaal niet voor natuurlijk, maar toch het hoogste punt van de provincie even meegenomen!

Na Amerongen was het voornamelijk slingeren over de lekdijk waarbij er regelmatig flink op de rem gestaan moest worden omdat er wat bochten inzaten die met 5.000 mensen toch wat langzamer genomen moeten worden dan wanneer je alleen op pad bent. Na ongeveer 4:30 uur kwamen we vervolgens Utrecht weer binnen rijden en mochten we de laatste 100m lopen: het was te druk om te fietsen.. Dat kan een volgende keer misschien iets beter: 20 meter ruimte achter de finish is niet echt voldoende om vijfduizend mensen met fietsen te herbergen. Gevolg is dat we uiteindelijk niet eens de finish overgegaan zijn maar 10 meter ervoor besloten om, na een fietswissel, op huis aan te gaan.

Hopelijk komen de foto’s snel online zodat ik ook nog één of twee plaatjes van mezelf kan toevoegen!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *